Vanuit de bergen naar de zee… Ok, niet helemaal naar de zee maar wel een stuk meer naar de kust. We zijn inmiddels bij de familie van Mirjam aanbeland in Langley, British Colombia. En met familie bedoel ik ook letterlijk een heleboel familie. Een zus, zwager, broer, schoonzus, zusje, en een bende neefjes en nichtjes van de respectievelijk eerst genoemde zus en zwager. Harstikke leuk, heel gezellig!

Maar eerst, een terugblik op afgelopen week…

In Banff hadden we niet het allerbeste weer. Het regende nogal. We hebben gelukkig nog wel wat gefietst in de omgeving en gewandeld langs de rivier. En hoezee, hoera, jodela, jodelee: we hebben veel wildlife gezien. Elk’s (ook wel Wapiti genoemd – native naam voor ‘ White Bum’), konijnen (my favourite kind of wildlife), herten, en natuurlijk beren. Don’t worry daddy, de bear spray hebben we gekocht (afzetters, ze vroegen er 40 dollar voor).

Met die beren hebben we echt mazzel gehad. We zijn dinsdag vertrokken naar Jasper met de Brewster company shuttle bus. Dat is een soort bus als waarmee je op schoolreis gaat zeg maar. De bus had diverse stops, oa bij Lake Louise (waar wij al waren geweest, snuif!). Vrijwel iedereen stapte daar uit, en zo kwam het dat alleen Mirjam en ik en een Amerikaans stel nog in de bus zat. Al, onze vriendelijke chaffeur, was superrelaxed en wilde ons maar wat graag dingen laten zien. We kwamen langs de Icefields, fantastisch maar zo freezing cold dat Mir en ik als Japanners de bus uitrenden, een paar foto’s maakten en de bus weer inrenden.

Dankzij Al, onze vriendelijke chaffeur, zagen wij diverse beren, inclusief een moeder beer met drie cubs (mini beertjes). Deze zagen we zelfs maar op 2 km van het dorp Jasper, echt te gek.

In Jasper aangekomen zijn we meteen naar ons guesthouse gegaan, wat heel erg cozy en gezellig was. We hadden een bad!, een tuin en een televisie, waar we natuurlijk fijn veel gebruik van hebben gemaakt.

Een impressie qaa foto’s:

In Jasper hebben we wederom fietsen gehuurd. Ik heb een beetje het dorp verkend en Mirjam heeft een heuse Wildlife Biking Bush Tour gemaakt met haar mountain bike, iets wat zij twee dagen daarna nog voelde. Ik kwam het Amerikaanse stel nog tegen met wie ik goeie vrienden werd, aangezien zij ook christenen waren en ik Johnny Cash luisterde. De desilussie die zij in de jeugd van tegenwoordig hadden, heb ik volkomen weggenomen kan ik wel zeggen. Tja, je bent een people pleaser of niet.

De tweede dag hebben we gewandeld (zie de video op YouTube  http://www.youtube.com/watch?v=8LN1ay_L4A0 en dat beviel zowaar mij ook goed. ’s Avonds kwamen Mirjams broer en schoonzus uit Tasmanie ook in Jasper aan en hebben we samen gegeten en een wijntje gedronken bij ons achter in de tuin.

Gister zijn we in een keer (nu ja, in een keer… met diverse stops) naar Langley gereden en heb ik kennisgemaakt met de rest van Mirjams familie. Het jongste jongetje Timothy is maar een paar maanden ouder dan Guus, die ik natuurlijk meteen nog meer mis. Maar we hebben het hier fantastisch, met fijn veel zon en een enorme tuin.

Speaking of tuin, er liggen een paar boeken op me te wachten. Tot de volgende keer maar weer!

Ciao,

Trijn