Bonjour! 

Te lang niet geblogged! De dagen vliegen voorbij en het is soms moeilijk om te herinneren wat je precies gedaan hebt… hopelijk helpt het bloggen.

Vorige week vrijdag hebben we een beetje rondgewandeld in de artistieke buurt van Edmonton, genaamd White Avenue. Ontzettend leuk! Veel jong (artistiek, moehaha) publiek en heel veel tweedehandsboekhandels. Mirjam en ik hebben dus een heleboel boeken ingeslagen en cadeautjes gekocht voor mijn familie hier. We hebben gegeten in een fijn Grieks restaurantje (inclusief buikdanseres) met the best cheesecake EVER…. ik geloof niet dat ik ooit zulke goeie cheesecake heb gehad.  Seriously. I’m hooked.

Afgelopen zaterdag hebben we meegelopen in een ‘walk for ALS’ . ALS is een afgrijselijke spierziekte (google voor meer informatie of check http://nl.wikipedia.org/wiki/Amyotrofische_laterale_sclerose ). In de kerk van mijn tante zijn er recent drie mensen in korte tijd aan overleden. Met deze Walk for ALS wordt er door sponsers geld bij elkaar gebracht voor meer onderzoek. Wij liepen onder andere mee met mensen uit mijn tante’s kerk.

Het was echt bijzonder, zoveel mensen bij elkaar voor een goed doel. Ook veel nabestaanden van ALS slachtoffers liepen mee en hadden t-shirts aan met de naam van de overledene.  Na de wandeling kon er wat gegeten en gedronken worden. Zo had ik mijn eerste cinnamon roll, een mierzoet broodje met rijkelijk veel kaneelsiroop. Zooeeeettt!

In de middag zijn we naar de Wallmart geweest voor wat boodschappen. Heerlijk onpersoonlijk en doet denken aan de Franse supermarche’s. Mirjam en ik hebben dezelfde dag gekookt voor de family en ze vonden het allemaal erg lekker!

Zondag werd er uitgerust en gekerkt. In de ochtend zijn we meegegaan met Cathryn, die lid is van WECA http://www.weca.com en s’middags ben ik met Ben meegegaan naar zijn kerk. Daar voelde ik mij een tikkie underdressed aangezien iedereen mooi aangekleed was en ik met slippers en broek naar binnen stapte… Enfin, ik had wel mijn parels in, dat was tenminste iets.

Deze week starte het kampeer avontuur. Het plan was om maandag tot woensdag naar Elk Island National Park te gaan om daar te kamperen en te wandelen. Wij werden naar de campground gebracht door Cathryn en het was schitterend weer. De tent hadden we in mum van tijd opgezet en al snel maakten we kennis met onze buren, Ron & Janice, een wat ouder echtpaar die met hun motorhome aan het kamperen waren.

De hostess van onze camping kwam tussendoor langs om ons te waarschuwen dat er een beer was gesignaleerd in de buurt en dat we daar op moesten letten. ‘ Er waren toch geen beren in deze buurt?’  Nee normaal niet, maar nu dus wel. We lachten er wat om en maakten een fijne pasta maaltijd op onze one burn coleman brander.

Na een korte wandeling in de omgeving maakten wij een vuur bij onze tent. Janice liet mij zien hoe de Indianen dat vroeger deden en we dronken samen een kop thee. Aan het eind van de avond begon het te regenen, maar aangezien ‘ het altijd maar heel kort regent in Canada is dat zo voorbij…’, dachten we. We kletsten nog wat af in de motorhome van Ron & Janice en gingen toen naar bed. Nu ja, om een lang verhaal kort te maken: de tent lekte, we stonden op een helling, het zeil was niet goed neergelegd (mijn fout, sorry pap, you’d think i should know better!) en alles was nat… Ik heb nog een paar uurtjes geslapen maar Mirjam heeft de nacht wakend doorgebracht en de volgende ochtend zag ik er zo uit:

Niet al te happy dus. De weersvoorspelling had dit niet gezegd dus wij baalden er flink van! Onze allerliefste en fantastische buren ontfermden zich wederom over ons en maakten een fantastisch ontbijt voor ons klaar, met koffie. Heerlijk!

Na overleg besloten we met Ron en Janice terug te gaan naar Edmonton (waar zij ook wonen) omdat de weersvoorspelling niet al te goed leek en wij eerlijk gezegd wel toe waren aan een droog bed met droge lakens.

Even tussendoor, de beer hebben we niet gespot, maar wel een coyote en een hert. De coyote heeft waarschijnlijk s’ nachts ook langs onze tent gewandeld… brrr. Enge beesten zijn het.

De volgende dag (dat was gisteren) hebben wij onze superburen opgezocht, samen met mijn nichtje Cathryn. Ziehier hun prachtige huis met superachtertuin.

Ron houd van klussen aan auto’s en tractors en allerlei andere machines, terwijl Janice zich graag bezighoud met tuinieren. Vanaf hun huis  zijn we met de auto naar hun farm waar ze hooi verbouwen. Op de farm aangekomen hebben we lekker gelunched in het veld en mochten we rijden op de quad bikes, zie foto’s. Helemaal te gek! Ook hebben we allemaal mogen rijden op een tractor, wat ook echt geweldig was.

Ik kan wel zeggen dat mijn boerenachtergrond is been brought back to life!

Verder hebben we nog een paardenboerderij bezocht en een farm waar ze eenden, paarden, kippen, varkens, kalkoens en konijnen fokken voor de verkoop. Erg leuk! ’s Avonds zijn we nog een ijsje wezen eten met een andere neef van mij en zijn vriendin en ook dat was erg gezellig. We hebben de ‘ Purple Haze’ gezien en voor dat verhaal moet je me zelf maar eens vragen wat het is… Het heeft te maken met paars!

Vandaag hebben we rustig aan gedaan en zijn we naar de mall geweest om nog wat inkopen te doen zoals geheugenkaarten voor onze foto’s, shampoo en dingen van de bodyshop. Veel dingen zijn hier retegoedkoop en dat is natuurlijk verleidelijk!

Morgen gaan we naar Banff met mijn oom en tante (waar we eindelijk echte bergen zullen zien!), en vandaar zullen Mirjam en ik doorreizen naar Jasper en Vancouver.

Ongeloofelijk dat er alweer 1,5 week opzit. Het gaat echt snel!

Ciao,

Trijn