De zomer loopt alweer op zn einde… echt. Als ik nu s’ochtends wakker word, is het schemerig. Sche-me-rig. Laat dat tot je door dringen als je de luxe hebt om tot iig half 8 in je bed te blijven liggen. Tegen die tijd ben ik al in Den Haag, en rond 8 uur heb ik mijn eerste bakkie pleur al gehad.

Vroeg opstaan heeft zn ook zn mooie kanten. Ik houd van Amsterdam zo vroeg in de ochtend! Als ik dan naar RAI fiets, is het nog superstil. De stoplichten zijn allemaal groen en taxi’s rijden nog op normale snelheid. Ik wil voorlopig dan ook nergens anders wonen.

Na een half jaar werken word nadenken over ‘later’ toch wel onvermijdelijk… Wat ga ik doen, wie ben ik, waar is mijn Roddelflop, dat soort dingen. En op een ander niveau: wat wíl ik doen?

Nu, volgend jaar ga ik er een tijdje tussenuit. Ik ben van plan om naar Canada te gaan, mijn goeie vriendin M. Zij heeft daar familie, en ik ook. Een trip naar de USA staat ook op het programma. Hoe lang en wanneer precies moet nog uitgezocht worden. Als het aan mij ligt, eind april, en dan een maand of twee. Ik houd jullie op de hoogte! Ook over plannen daarna…

Als laatst, hier mijn daily playlist. ‘Gomez -How we operate’, ‘I.O.S. – Open’, en Ludovicio Einaudi maakt me nog steeds heel gelukkig.

Ciao,

Trijn